۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۳, سه‌شنبه

گستره احزاب و گروه‌های سیاسی ایران ـ منشور ۹۱




در مهرماه سال ۱۳۹۱ رامین‌جهانبگلو اعلام کرد که با همکاری برخی از دوستان خود منشوری را با الهام از منشور ۷۷ واسلاو هاول و منشور آزادی نلسون ماندلا تنظیم کرده‌اند و از همه کسانی که به اساس آن اعتقاد دارند خواست تا این منشور را امضا کنند.
در آن زمان این منشور با واکنش‌های مختلفی روبه رو شد افرادی همچون رضا پهلوی، حسن شریعتمداری، حسن یوسفی اشکوری آن را امضا کردند. درحالی که بسیار این منشور را به دلیل توجه به اقلیت‌های قومی و پذیرش آموزش به زبان مادری نقد کردند، بسیاری از فعالین حقوق قومی نیز معتقد بودند که حقوق آنها به رسمیت شناخته نشده و به این منشور انتقاد داشتند.
احزاب و فعالین سوسیالیست و مارکسیست هم معتقد بودند که منشور با تاکید بر مالکیت خصوصی و آموزش همگانی تنها در مقطع آموزش مقدماتی روحی لیبرالیستی دارد و جایی برای گرایش‌های غیر لیبرال ندارد.
بالاویزیون در این برنامه از مهرداد لقمانی که یکی از نویسندگان این منشور می‌پرسیم چرا احساس کردند که جای چنین منشوری در فضای ایران خالی است؟ نتایجی که از این منشور به دست‌آمد چه بوده است؟ وضعیت کنونی این منشور چیست؟ انتقاد‌های گروه‌های مختلف به منشور را تا چه حد وارد می‌دانند؟

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر