ه‍.ش. ۱۳۹۲ بهمن ۱۷, پنجشنبه

سه دهه زندان



هنوز زمان زیادی از آزاد شدن زندانیان سیاسی رژیم پهلوی نگذشته بود که بازداشت و زندانی کردن وابستگان به رژیم گذشته و مخالفان و دگراندیشان شروع شد. خبر شکنجه و اعدام آن‌ها بعدها دهان به دهان نقل می‌شد و کمتر کسی بود که باور کند بعد از پیروزی انقلاب رویه برخورد با مخالفان همچنان پابرجا بماند و حتی بدتر از قبل هم بشود. این را کسانی می‌گویند که در هر دو دوره، قبل و بعد از انقلاب، در زندان بوده‌اند.

در دهه ۶۰ بیشتر کسانی که در به پیروزی رساندن انقلاب سهم داشتند بازداشت، زندانی و اعدام شدند. اعضا و هواداران مجاهدین خلق و طرفداران احزاب چپ بیشترین سهم را در آن کشتار داشتند. هر چند که آماری دقیق از اعدام زندانیان سیاسی در دهه شصت در دست نیست، سازمان عفو بین‌اللمل می‌گوید بیش از ۲۵۰۰ نفر کشته شدند و عده‌ای هم خبر از اعدام بیشتراز ۱۲ هزار نفر می‌دهند.
در دهه ۷۰ اما از آنجا که اکثریت مخالفان فعال معتقد به براندازی جمهوری اسلامی از کشور خارج شده بودند، سرکوبی‌ دگراندیشان ادامه پیدا کرد تا جایی که حتی کسانی که از عملکرد دولت و دیگر نهادهای نظام انتقاد می‌کردند هم در امان نبودند.
بازداشت و صدور احکام زندان بلند مدت، ممنوع‌الخروجی و محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی در دهه هشتاد نیز ادامه ‍پیدا کرد و حتی دامن هنرمندان و وکلا را هم گرفت.
بالاویزیون با دعوت از سه زندانی سیاسی و مدنی در دهه‌های ۶۰، ۷۰ و ۸۰ قصد دارد نگاهی مقایسه‌ای به وضعیت زندان‌ها، به ویژه زندان اوین، داشته باشد.
قرار است در آینده از سه زندانی سیاسی و مدنی زن در سه دهه گذشته دعوت کنیم و برنامه‌ای هم درباره وضعیت زندان زنان داشته باشیم.
وعده ما روز شنبه، هشتم فوریه، برابر با نوزدهم بهمن، ساعت یازده و نیم شب به وقت تهران : )



هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر