ه‍.ش. ۱۳۹۲ دی ۲۳, دوشنبه

سربازی اجباری؛ بیگاری یا خدمت!؟



«بذار بره سربازی تا مرد شه» «سربازی کارخونه آدم سازیه» «دو سال از عمرم هدر رفت» «بیگاری می‌کشن از جوونای مردم» و…. تا حالا چند بار این جمله‌ها را شنیده‌اید؟ نظرتان درباره دوره سربازی چیست؟ باید اجباری باشد یا اختیاری؟ آیا لازم است که همه مردان و زنان یک کشور آموزش نظامی ببینند؟
خدمت سربازی برای مردان از سال ۱۳۰۳ هجری شمسی که در مجلس شورای ملی به تصویب رسید تا حالا هنوز اجباری باقی مانده. در سال‌های اخیر در بیشتر از صد و دوازده کشور جهان سربازی اجباری حذف شده و ارتش‌ها از نیروهای داوطلب و حرفه‌ای بهره می‌گیرند.
در ایران مسئله سربازی اجباری یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های جوان‌ها و خانواده‌هایشان محسوب می‌شود. بعضی‌ها به صورت معضل به آن نگاه کرده و حتی آن را مغایر با اعلامیه جهانی حقوق بشر می‌دانند. و بعضی هم این دوره را بخشی از زندگی یک «مرد» و مفید برای آینده‌اش می‌دانند.
اخیرا کمپینی با عنوان «نه به سربازی اجباری» شکل گرفته که تلاش می‌کند با اطلاع‌رسانی و ارائه راهکار قانون سربازی اجباری را تغییر دهد.
بالاویزیون با دعوت از سخنگوی این کمپین و دیگر فعالان مدنی که موافق و یا مخالف این حرکت هستند فضایی را فراهم می‌کند برای بحث و گفتگو درباره سربازی اجباری. از شما دعوت می‌کنیم که در این برنامه شرکت کرده و نظر و یا تجربه خود را بگویید.
وعده ما چهارشنبه، پانزدهم ژانویه، برابر با بیست و پنجم دی ماه، ساعت دوازده و نیم شب به وقت تهران.


۲ نظر:

  1. به عنوان یک یاغی که از سربازی متنفر بودم و در بهترین و بدترین شرایط ( شهریور ۵۸ تا شهریور ۶۰)به سربازی رفتم، کوله باری از سربازی بهمراه دارم که بدون تجربیات درون آن، مطمئنا امروز زندگی‌ بمراتب بدتری میداشتم. این را به عنوان کسی‌ می‌گویم که در طول ۲ سال ۴ بار و مجموجا بیش از ۱.۵ ماه بدلیل سرپیچی از دستور مافوق زندان تأدیبی بودم، بیش از ۵ تشویق نامه در پرونده داشتم، از سوی فرمانده توپخانه لشکر ۹۲ به عنوان سرباز نمونه که بانی‌ ساخت زمین فوتبال، زمین والیبال و یک کتابخانه با اهدای بیش از ۱۶۰ کتاب شخصی‌ به آن شناخته شدم و تا یک‌سال پایان خدمتم را بصورت مستقیم به عنوان محافظ، اما به عنوان همسخن در خدمت ایشان بودم ، حتی یک ساعت اضافه خدمت نداشتم و مجموعاً حد اقل ۴ ماه در مرخصی بودم .
    خدمت سربازی چیزی است که باید آن را آزمود، اما نه به صورت کنونی. اجرای نمونه سربازی داوطلبانه - قراردادی نیز که در اغلب کشورهای پیشرفته جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد، مستلزم پیش نیازهای فراوان و برنامه ریزی مشخص و زمان بندی شده و بودجه‌ای هنگفت است که تا رسیدن به آنجا راه زیادی در پیش است. خصوصا اینکه در ایران دو سیستم نظامی موازی وجود دارد که در بسیاری موارد سپاه از قوانین مستقلی پیروی می‌کند.
    گام نخست برای انتخاب یک سیستم نظامی- دفاعی مدرن، ادغام همه تشکیلات نظامی موجود تحت یک مدیریت یکپارچه است.
    چاره اینکار در شرایط کنونی انتخاب ترکیبی‌ از هر دو فرمول است. بدین صورت که ۶ ماه آموزش نظامی- تخصصی برای کلیه مشمولین اجباری باشد. در ضمن پروسه آموزشی و از میان داوطلبانی که علاقمند به تمدید دوره آموزشی خود به قراردادی دو ساله با شرایط، حقوق و مزایای مشخص، بیمه‌ درمانی، اولویت در استخدام در دستگاههای دولتی پس از انجام خدمت سربازی باشند، پس از دوره آموزشی، به محل خدمت خود (نزدیک به محل زندگی‌) روانه میگردد و وظایف خود را به صورت یک سرباز حرفه‌ای به انجام می‌رساند.
    اما سرباز حرفه‌ای فقط یک عنوان نیست و اگر قرار باشد خوابگاه مناسب، آموزش عالی‌ نظامی ( و نه عقیدتی‌)، خوراک و پوشاک استاندارد و بقیه ابزار مهیا نباشد، سرنوشت آن‌ پس از چند سال بهتر از لیگ برتر فوتبال مان نخواهد شد و به نابودی بنیان ارتش میانجامد.
    زیرا در ایران همه چیز در نگاه اول از منظر یک پروژه اقتصادی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد، تا یک طرح اقتصادی، نظامی یا فرهنگی‌ یا ادبی‌.

    پاسخحذف
  2. متاسفانه من فراریم و 3 سال از فرارم میگذره..با توجه سختگیریهایی که شده ..پیشنهاد میکنم یا نرید یا اگه رفتید اصلا فکر فرار نباشید چون دیگه زندگی به کامتون تلخ میشه..و اختیارات شما با یه خارجی که قاچاقی اومده ایران برابری میکنه! نه کار میدن.نه گواهینامه رانندگی.نه ادامه تحصیل!
    ولی کاش اختیاری بود..ما هم میرفتیم دنبال زندگیمون..ولی حیف!

    پاسخحذف